Cuma günü İstiklal Marşının "Hakkıdır Hakk'a tapan,milletimin İstiklal." dizesini çıkış kapısına doğru koşarken tamamlamaya çalışan öğrencilerimizin peşisıra çıktık bizlerde okuldan.Tüm haftanın yorgunluğunu omuzlarımdan nasıl atacağımı ve yeni haftaya yenilenmiş olarak nasıl başlayabileceğimi kurdum kafamda eve gelene dek.Sevdiceğim de bu konuya kafa yormuş olacak ki, cuma akşamı ani bir kararla evimizden çıktık, haftasonunu şehir dışında sevdiklerimizin yanında geçirmek üzere...
"En sevdiğim mevsimdi sarı sonbahar" diyor ya şarkıda, o misal seviyoruz sonbaharın bizi birbirimize daha çok bağlayan sertliğini.Ama İzmir'de henüz sonbaharı tam manasıyla hissedemeden geçip gidiyor mevsim...sıcak ve güneşli şehrimiz sonbaharı geçiştiriveriyor adeta...
Yola çıkışımızın onuncu dakikasında yoldaki kaza yüzünden kilometrelerce uzayan trafiği görüp ambulansların acı çığlıklarını duyunca sevdiceğimin dikkatini dağıtmamak için yanında uslu bir kedicik oluverdim.Radyodan yükselen naif müziğe eşlik ederken,pencereden akıp giden ağaçlara bakıp zamanın ne kadar hızlı geçtiğini anlamanın tadına vardım.
Gün geceye bürünürken o alacakaranlık parlement mavisi göğün altında arabaların park lambalarının hazan yağmuruyla ıslandığı vakitti yolculuğumuzun bitip sevdiklerimizle sarılıp hasret giderdiğimiz...
Sevdiklerimizle oturulan sofralarda yenilen yemekler güzelleştirdi hüzünlü sonbaharı,dumanı üstünde çaylarımıza bol kahkahalı hoş sohbetlerimiz eşlik etti.Bir de kısacık bir alış veriş arası verdik biz bayanlar.Kısacık bir sonbahar alış-verişi İç batı anadolu da sonbaharı hissedebildik bu haftasonu.
Pazar günü ve ayrılık vakti..."sonbahar ayrılık mevsimidir" demiş ya bir çok şair işte bizim içinde ayrılık vakti gelip çattı.Tekrar sımsıkı sarıldık can bildiklerimize...Bir dahaki buluşma zamanını;en yakın zaman,mekanını ise;İzmir (bizim evimiz) olarak kararlaştırıp-zor olsa da ayrılmak-ayrıldık...
Dönüş yolculuğumuzda güneş eşlik etti bize.Yol boyunca göreceğim güzellikleri daha rahat seyredebilmek için bağdaş kurup oturdum Ali nin yanına.Önce emniyet kemerleri lütfen...Ardından en güzel şarkılar,yol boyunca uzanan tarlalar,küçük köyler,dinlenme tesisleri,tanımadığım-bilmediğim yaşamlar,...Derken bastıran ani açlık;güzel bir gözleme ve ayran.Şirin bir mekanda bir ağacın altında bir lokma Ali ye minik bir lokma kuşlara,bir lokma Ali ye ve yine minik bir lokma kuşlara...Ardından tekrar yollara...
Yollar,arabalar,hız,radar ve karşımıza çıkıveren polis amcalar...Alişimin "ahanda!!! nasıl yırtsak acaba" diyen muzip yüz ifadesi ve final 237 ytl...
yolculuğumuz bitti, huzur dolu evimizde yeni bir haftaya başlayacak olmanın verdiği garip bir duyguyla yazdım...
Ve yazım da bitti...
   

Kalıcı Bağlantı Yorum (8) Yorum yaz!

bir masal yaşıyorum
içinde sen ve ben
kural yok,
sınır yok,
yalan yok,
riya yok...

sen ve ben varız
bir ömüre sığacak 
kalbimize dolup
etrafa taşacak
bir aşk,bir masal yaşıyoruz...

Altı saat dersin nöbetle birleştiği zorlu günlerimden birinde,onca işini bırakıp beş dakikacık öpücük molası verip ansızın karşıma çıkışın ne de güzeldi...yine günümü güzelleştirdiğin için teşekkür ederim...güllere vurgunum bilirsin,biliyorsun... ve her gün kıpkırmızı güllerimin değişik şekillerde beni buluşuna nasıl teşekkür edilir ki?...

Her güne bir sürpriz...Hangi birini anlatsam,hangi birini paylaşsam.Her doğan güne yepyeni güzelliklerle uyanmak,seninle var olmak...bu hangi kelimelerle anlatılır ki?

Kalıcı Bağlantı Yorum (6) Yorum yaz!

Yollardasın...
Bana geliyorsun,
özlemin sığmıyor içime,taşıveriyor bir damla yaş olup gözümden.
Aklım sende,kalbim seninle
bekliyorum...

nurun,huzurun,Ayşenurun...

Kalıcı Bağlantı Yorum (30) Yorum yaz!

Aşkın garip bir kimyası, dayanılmaz bir büyüsü var,artık kabul…Yıllarca savunduğum tek şey;
-“aşk edebiyat kitaplarımızda kaldı!”,”aşk diye bir şey yok!”,”aşka inanmam, aşıkta olmam,hele hele asla evlenmem”…

Aşığım… tabiri caizse “deliler gibi” aşığım. Evet bizler aşkı edebiyat kitaplarımızda okumuş, edebiyat hocalarımızla hararetli tartışmalara girişmiştik bu konu üzerine. Günlerce kafa yormuştuk Leyla ve Mecnun'a,akıl sır erdirememiştik Şirin'i için dağlar delen Ferhat'a…

Ne kadar da uzaktı bu üç harften müteşekkil kelime bana… ta ki bir çift yemyeşil göze bakıp kalbim ateş alıncaya kadar.

Çok uzunca bir süredir aşkın garip kimyası sinmiş durumda içime… Malumunuz nişanımızı da gerçekleştirdik ve deyim yerindeyse mutluluğumuza mutluluk kattık. Masal gibi, güzel bir törenle bin bir özenle yaptırdığımız alyanslarımızı taktık.Aşk beraberinde mutluluğu getirdi hayatıma. Ciddi kararlarla gelen mutlu olaylarla ayaklarım yerden kesiliverdi işte. Tüm kırgınlıklarım, küskünlüklerim kayboluverdi. Öylesine güzel ki yaşadıklarım hayatımda ne kırgınlığa ne de küskünlüğe yer kaldı Sabahları gülümseyerek uyanıp, her fırsatta anneme-babama sarılıp “çok mutluyum” diye bağırınır oldum. J affediverdim… unutuverdim… çiçek,böcek,kelebek,kırlar,kuşlar,deniz,kum,güneş … ne varsa işte… … içimde taşacak kadar çok,acayip bir enerji var, elimde olmadan hoplayıp, zıplayasım geliyor…  her şeyi çok sever oldum…J

şarkıda çok uydu kimyama

Kalıcı Bağlantı Yorum (8) Yorum yaz!

                                                      

 “arkadaşlar;kendisinden sâdece bir dönem -kıymetini bilmeden- ders alma şerefine nâil olabildiğimiz,Türk İslam Edebiyatı bölümünün kurucusu, Türkiyenin ilk kadın filoloğu,yeri doldurulamayacak insan, -anne, abla, hoca- gerçek İNSAN NECLA PEKOLCAY dün akşam aramızdan ayrılmıştır. Bugün cuma namazı sonrası fakültemizden Eyüp kabristanına uğurladık kendisini. Mütevazı bir kalabalıkta, yaşadığı gibi sâde'ce gitti ebedî yurduna... Başımız sağolsun. -Yakınlarına sabır dilemek isterdim ama.... yakını yok ki .((( -Allah rahmet eylesin..”

Arkadaşımdan gelen böyle bir maille öğrendim o kıymetli insanın aramızdan ayrılmış olduğunu. Evet kendisinden sadece bir dönem ders alabilmiştik, daha fazlası nasip olmamıştı bizlere.Yaş 17,fakültede ilk günlerimizdi o bizi Edebiyat dersinde kürsüsünde karşıladığında,kıymet bilememiştik yazıkki…

“Öldük ölümden bir şeyler umarak
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü
Nasıl hatırlamazsın o türküyü
Gök parçası,dal demeti,kuş tüyü
Alıştığımız bir şeydi yaşamak…”

Sadece hüzün var elde…

                               

      

                                                    

Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz!

Yine ben...
Eşyalar toplandı ve yolculuk var.sabahki yorgunluk ve stres yerini yavaş yavaş yolculuk telaşına bıraktı.ayrılık hüznü ise artık iyiden iyiye kuşattı beni ve çevremdekileri...

Vedalaşmalar zor...Önce kuaförüme uğradım.beni her gördüklerinde neşeyle karşılayan,öğretmenlik yeminimi ederken benim en güzel öğretmen olmam için uğraşan,sen zaten güzelsin bizi çok uğraştırmıyorsun diyen,becerikli,hoş sohbet birbirinden tatlı bayanlar...bayanlar bilir çok zordur güvenebileceğiz kuaför bulmak...

İki tarafı da yemyeşil fındık bahçeleriyle donanmış okul yolum...ha bide gelirken fırıncı teyzeme uğradım.benim için en taze,en sıcak ve en çıtır ekmekleri ayıran Makbuş Teyze (Makbııııllleee teyzem) :)))Sağolsun beni Ankara'da okuyan kızı yerine koyup bağrına basan yüce insan...

Öğrencilerim...beni her gördüklerinde bıcır bıcır koşarak gelip boynuma atlayan sevimli canavarlar..hepsi meslekte ilk günlerimi hatırlatan samimi,gülen gözler...fındık zamanı gelmeden tatilin keyfini çıkarmaya çalışıyorlar

Arkadaşlarım...en zor ayrılığı onlarda yaşıyor insan...bakın tam onlarla yaşadıklarımı  uzun uzun yazmaya niyetlenmiştim ki gelen var :((

Giderayak oturup bir yazı yazayım,sevincimi,hüznümü paylaşayım demiştim...ama-sağolsunlar -çok tatlı dost muhabbeti araya girdi ve şimdi gitme zamanı...

Kalıcı Bağlantı Yorum (8) Yorum yaz!

Ben...Yani Ayşenur...
Şu son birkaç gündür çok yoruldum
tatile çıkıyorum ve artık bu evimden de taşınıyorum,bu taşınma işi mahvetti beni.artık yerleşik hayata geçmek istiyorum derken bu yaz nasipse  göçebelikten kurtulyorum :)

taşınmak,eşya toplamak,birsürü ıvızr-zıvırla uğraşmak gerçekten çok yorucuydu.taşınmanın tek güzel yanı uzun zamandır unuttuğun,nerede olduğunu bilmediğin bir sürü eşyanı bulman olsa gerek :) ...

evet şu aralar tatlı bir telaş içindeyiz...

nişan,düğün derken ardından rüya gibi bir tatil...

sanırım ben uzun zaman buralarda olamayacağım...

ama arada bir geleceğim,çok özletmem kendimi :)

tüm dostlar şimdilik sevgi ile kalın.
     

ayşenur&ali

Kalıcı Bağlantı Yorum (5) Yorum yaz!

inanamıyorum blog sayfamız açıldı sonunda...

biraz içimi dökeyim istedim ama baktımki sayfamıza bir sürü yorum yazılmş ama biz okuyamıyoruz yine bütün yazma şevkim kırıldı gitti...

ben yani Ayşenur seminer dönemini çok keyifli bir şekilde geçiriyorum derken birde baktım ayrılık vaktim gelip çatıyor...

ayrılık düşüncesi bile beni bu kadar üzerken iki buçuk yılda kardeş gibi olduğum canım arkadaşlarımdan nasıl ayrılacağım...

Ali' ye gelince;o işinde gücünde...sıcaklarla birlikte yoğun iş temposuna dayanmaya çalışıyor...

bu kadar...

Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz!

  



Mızmız biri sayılmam.Ama bugün içimde garip bişey var adlandıramadığım bir şey işte.Benim gibi bir şehre çabuk bağlananlardan iseniz şehirden ayrılamanın,ayrılmak için yapılan hazırlıkların ne kadar ağır geldiğini bilirsiniz.
Bugün İzmir'e gönderilecek kolileri hazırlamaya karar verdim.İlk önce kışlık kıyafetlerden başlayayım istedim ama daha ilk kazağı elime almışken gözlerimden yaşlar süzülmeye başlayıverdi.Elimde değil Trabzon daki tüm yaşanmışlıkları düşündüm,yaşanmışlıklar bir yana birbirinden değerli arkadaşlarımı düşündükçe tutamadım gözyaşlarımı.Gidilen yer yarin yanıda olsa zor olacak bu ayrılık!
Neyseki ben kendimi böylesi bir hüzne boğmuşken sevdiceğimin sesi ulaştı telefondan bana.Onun sesini duyunca daha bi kederlenip o kadar çok ağladımki, canım onca işi gücü arasında  bir de benimle uğraştı.
Bir kaç gündür Blogcu da yaşanan sorun nedeniyle yazamıyordum bu gün kalktım yazayım dedim ama baksanıza iyice sıkıntı verici bir yazı olmaya başladı.En iyisi şimdilik bu yazıyı burada noktalamak.
Not:"Yukarıdaki fotoğraflar bu yazıyla ne alaka?" diye merak edenlere..."hiçbir alakası yok,beni en çok eğlendiren diziler" diye cevap vermek istiyorum...
AYŞENUR

Kalıcı Bağlantı Yorum (5) Yorum yaz!

İki yıllık öğretmenim...Bizde öğretmenlik baba mesleğidir.Hayatım öğretmenler arasında geçti.Okulda,evde hep öğretmenlerle beraberdik.Ve sanırım bu böyle olmaya devam edecek.Fakülte yıllarında "bir semtini bile sevmek bir ömre bedel" dediğimiz İstanbul'dan bu meslek uğruna ayrıldık.

İlk görev yerim burası, hani derler yer ya "ilk göz ağrısı"...doğu karadenizin şirin bir sahil kasabası...buraya ilk geldiğim günü daha dün gibi anımsıyorum.okul idaresi ne kadar da sıcak karşılamıştı beni, "eyvah ben buralarda ne yapar, nasıl yaşarım" derken içimden, ikinci bir ailem oluvermişti okulum. bana bakıp bakıp "bu kadar küçük yaşta öğretmen mi olunurmuş" diyen velilerim, her başım sıkıştığında yardımıma koşan birbirinden güzel arkadaşlarım, bana birer abi, baba olan müdür yardımcılarım ve beni "kara kızım" diye seven sevgili müdürüm...

öğrencilerim bir nevi çocuklarım...her biri birbirinden farklı, her biri keşfedilmemiş bir dünya...dördüncü sınıf çocukları...Sevmeye hazır...Ne desen,ne yapsan mukaddessin...herşeyin en iyisini bilensin...sınıf öğretmenlerinin anne-baba sıcaklığından sonra sen onların yeni gözdelerisin..."Öğretmenim ne kadar güzelsiniz","öğretmenim kaç yaşındasınız" ve daha nicesi...artık 40 kişinin gözleri sizin üzerinizdedir,herbiri gözlerini kocaman kocaman açmış size bakmaktadır, her adımınızı izlerler onlardan kaçış yoktur...dosyalarınızın,sınıf defterinizin içinde karmakarışık bir yazıyla yazılmış,özenle süslenmiş nice sevgi mektupları alırsınız ah onları okumak ne kadar keyiflidir...

Öğrencilerimin her birinden uzun uzun bahsetmek istiyorum.Ama bunu daha sonralara bırakmakmalıyım sanırım.8.sınıflarım hariç hiçbirine söyleyemedim bu yaz eş durumundan tayin isteyeceğimi...söyleyemiyorum işte...

uzun süren hazırlıklar sonucunda okul gecemizi gerçekleştirdik.Gerçekten herşey çok güzeldi.hele o 63 kişilik koro ve misafir saz ekibimiz herşeye değerdi...hele birde yarışmalardan derecelerle dönmüş folklör ekibimizin gösterisi, öğretmen arkadaşlarımızın oynadığı skeçler herşey mükemmeldi.Emeği geçenlere çok teşekkürler...

Kalıcı Bağlantı Yorum (5) Yorum yaz!